ลำนำแห่งเสียงเพลงที่บรรเลงอย่างไม่มีจุดจบ

ชีวิตคนแต่ละคนก็คงมีท่วงทำนองชีวิตไปคนละแบบ แต่ไม่ว่าจะแบบไหนท่วงทำนองนั้นก็คงจะต้องวนเวียนกลับมาทำนองเดิมๆซ้ำไปซ้ำมา

ที่อยากจะพูดก็แค่ เดี๋ยวนี้วัฐจักรชีวิตผมย้อนกลับมาที่เดิมอีกแล้ว จากเมื่อก่อนที่วันหยุดก็เอาแต่เล่นเกม ช่วงเวลาในวันหยุดช่วงนั้นก็สนุกไปเรื่อยๆแต่พอสักพักมันก็เริ่มเบื่อ ต้องหาอะไรทำแล้วก็เลิกเล่นเกม เอาเวลาวันหยุดไปเที่ยว ดูหนังกับเพื่อนและก็จะต้องเจอสาวที่อยากจีบ และก็จีบ สักพักพอแห้วเสร็จก็กลับมานั่งเล่นเกม ปลอบใจตัวเองให้สนุกกับอะไรไปสักอย่าง สักพักมันก็เป็นแบบเดิมคือเบื่อและไปเที่ยว ดูหนัง จีบสาวต่อ วนเวียนมาจนถึงปัจจุบัน เล่นเกม - เที่ยว - จีบสาว - แห้ว

วัฏจักรการทำงานก็เช่นกัน ก่อนหน้านี้เคยได้อ่านไดอารี่ของคนคนนึงในเวปนี้ พูดถึงวัฏจัรกของการทำงานไว้ประมาณว่า ทำงานที่ใหม่ - เบื่อ - หางานใหม่ และสัจธรรมของการทำงาน ระหว่างเจ้านายกับ ลูกน้อง

เปรียบเหมือนกับเพลง waltz ที่เล่นซ้ำไปซ้ำมาได้ไม่มีบทจบ ซึ่งแต่ละคนก็มีเพลงของตัวเองที่แตกต่างกัน เพียงแต่จะมีสีสันแบบไหนเท่านั้นเอง

คนเราแต่ละคนต่างก็มีความหวาดกลัวกับการเปลี่ยนแปลงที่จะเผชิญกับสิ่งใหม่ จึงยังยึดติดกับวัฏจักรเดิมๆของตนโดยที่ไม่รู้ตัว ถ้าใครที่กล้าเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเองหน่อยก้จะได้เจอเรื่องใหม่ๆ แต่ไม่ว่าจะเปลี่ยนไปยังไง มันก็เป้นแค่การเปลี่ยนจากวัฏจักรหนึ่งไปสู่วัฏจักรหนึ่ง และมันก็จะวนเวียนต่อไปแบบเดิม เพียงแต่ดำเนินไปในทำนองใหม่