ผ่านมาสักพักแระ อารมณ์เริ่มเข้าที่ อะไรที่มันผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไป อะไรที่ไม่ได้เกิดมาคู่กับเราก็อย่าฝืนมันเลย ค้นหาสิ่งที่ใช่ต่อไปดีกว่า ให้มันคงเป็นสิ่งที่ดีๆคาในหัวใจ

เมื่อวานลาพักผ่อน สบายใจดี ได้พักสักทีหลังจากที่ไม่ได้หยุดงานมาเป็นเดือน รู้สึกเลยว่าคนเราถ้าทำงานไม่ได้พักเลยนี่มันไม่ไหวจริงๆนะเนี่ยะ เหนื่อยกายมันนอนก็ฟื้น แต่เหนื่อยใจนี่ต้องพักจริงๆ

เอาล่ะในเมื่อพักใจเรื่องงานไปแล้ว ก็ขอพักใจเรื่องรักมั่ง อาจจะเพราะเราไขว่คว้ามากเกินไปเลยกลายเป็นร้อนรน คิดมาก ลองพักให้มันได้คิด ให้มันใจเย็นลง ปล่อยมันเป็นไปเรื่อยๆของมันเองดู

ส่วนเรื่องของน้องคนนั้นก็ยังทำให้เรารู้สึกดีได้ แต่ตอนนี้พยายามจะคิดให้เป็นความรู้สึกที่ชอบแบบไม่หวังอะไร เพื่อที่จะได้ไม่ต้องมาน้อยใจอีก มันคงจะดีสำหรับทั้ง 2 ฝ่าย น้องเขาก็จะได้ไม่ต้องลำบากใจ เราเองก็จะได้ไม่ต้องเสียใจ รักษาความรู้สึกที่ดีๆต่อกันไว้เผื่อสักวันเขาอาจจะมองเรา